miftahcairo.com

   2 การใช้เทคโนโลยีช่วยในการปฏิสนธิ

การใช้เทคโนโลยีช่วยในการปฏิสนธิ มีหลายรูปแบบ  ซึ่งมีทั้งรูปแบบที่ศาสนาอนุญาต และที่ศาสนาห้ามดังนี้

2 – การใช้เทคโนโลยีช่วยในการปฏิสนธิ

                สรุปประเด็นจากเอกสารทางวิชาการ ที่สืบ ค้นได้ดังนี้

          การใช้เทคโนโลยีช่วยในการปฏิสนธิ มีหลายรูปแบบ  ซึ่งมีทั้งรูปแบบที่ศาสนาอนุญาต และที่ศาสนา

ห้ามดังนี้

             1- นำไข่ของภรรยาไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วเก็บรักษาไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่งในหลอด แก้ว

 หลังจากนั้นจึงนำไข่ที่ผสมแล้วนี้ไปใส่ไว้ในมดลูกของภรรยา  รูปแบบดังกล่าวนี้ ไม่มีข้อห้ามตามหลักศาสนา

  ทารกที่คลอดจากการปฏิบัติการนี้จะสืบตระกูลจากชายผู้เป็นเจ้าของน้ำเชื้อ และหญิงผู้เป็นเจ้าของไข่นั้น

             2-   เอาไข่จากภรรยาที่เป็นหมันไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วนำไข่ที่ผสมแล้วไปใส่ในมดลูกของ

ภรรยาอีกคนหนึ่งที่มีมดลูกสมบูรณ์หลังจากนั้น ตัวอ่อนก็จะเจริญเติบโตอยู่ในมดลูกของนางจนคลอดทารกที่

เกิดขึ้นมานี้สืบตระกูลจากสามีของหญิงที่เป็นเจ้าของไข่  และเป็นสามีของภรรยาคนที่รับตั้งครรภ์ และทารก

นั้นเป็นบุตรของภรรยาคนที่รับตั้งครรภ์  ไม่ใช่เป็นบุตรของหญิงผู้เป็นเจ้า ของไข่ 

             3-  ผสมไข่ของผู้หญิงคนหนึ่ง กับน้ำเชื้อของผู้ชายที่ไม่ใช่สามีของนาง  แล้วนำกลับเข้าไปไว้ในมดลูก

ของนาง   รูปแบบนี้เป็นสิ่งต้องห้าม(ฮะรอม) โดยเด็ดขาด เพราะจะทำให้เกิดการปะปนในสายตระกูล  ทารกที่

เกิดขึ้นมาจะสืบสกุลจากหญิงนั้นเพียงฝ่ายเดียว เช่นเดียวกับลูกนอกสมรส (ซินา) โดยจะไม่สืบตระกูลจาก

เจ้าของน้ำเชื้อ  เพราะน้ำเชื้อนั้นศาสนาถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีคุณค่า      และศาสนาไม่ให้การยกย่อง.

เอกสารที่ใช้สืบค้นในประเด็นนี้คือ

เอกสารหมายเลข 1

ทัศนะต่างๆในเรื่องการผสมเทียม

(เด็กหลอดแก้ว)

โดยเชค บัดร์ อัลมุตะวัลลีย์ อับดุลบาซิต

                ปัจจุบัน ปัญหาเด็กหลอดแก้วได้กลายเป็นปัญหาที่มีผู้คนให้ความสนใจมากมาย  ภายหลังจากกลายเป็น

ความจริง  ทั้งที่ก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่เรื่องของการสมมติขึ้นเท่านั้น  นักวิชาการสมัยใหม่ของเรามีความเห็น

แตกต่างกัน ในหลายรูปแบบ และมีความเห็นพ้องกันในหลายรูปแบบ  ข้าพเจ้าได้วิงวอนขอความช่วยเหลือ

จากอัลเลาะห์ ตาอาลาให้สามารถอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ได้ครบทุกๆด้าน ที่เป็นข้อตัดสินทางศาสนาที่ใช้

บังคับ ทั้งด้านที่อนุญาต และห้าม และข้อกำหนดของสิ่งที่จะเกิดตามมาจากการกระทำนี้ ทั้งเรื่องการสืบตระกูล

 การรับมรดกและอื่นๆ เช่นอนุมัติให้แต่งงาน หรือห้ามแต่งงาน และข้อกำหนดอื่นๆ ทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับ

การกระทำนี้.

                และโดยการสอบถามความเห็น ของผู้ที่รู้ปัญหานี้เป็นอย่างดี (คือบรรดาแพทย์ทั้งหลาย) ทำให้รู้ว่า

ปัญหานี้เกิดขึ้นได้หลายรูปแบบ ดังจะกล่าวต่อไปนี้ :

                รูปแบบที่หนึ่ง : สตรีคนหนึ่งมีรังไข่สมบูรณ์  แต่มีข้อบกพร่องในท่อรังไข่ทำให้ไข่ไม่สามารถเดินทาง

จากรังไข่ไปสู่มดลูกได้  ดังนั้นจึงต้องนำไข่ไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วเก็บรักษาไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่งใน

หลอดแก้ว  หลังจากนั้นจึงนำไข่ที่ผสมแล้วนี้    ไปใส่ไว้ในมดลูกของผู้หญิงคนนั้น.

                รูปแบบดังกล่าวนี้ ไม่มีข้อห้ามตามหลักศาสนา  แต่แพทย์ผู้ปฏิบัติการนี้จะต้องไม่มองดูอวัยวะของ

คนไข้เกินกว่าความจำเป็น ..  ทารกที่คลอดจากการปฏิบัติการนี้ จะสืบตระกูลจากชายผู้เป็นเจ้าของน้ำเชื้อ และ

หญิงผู้เป็นเจ้าของไข่เท่านั้น.

                โดยข้าพเจ้าขอสงวนประเด็นนี้ และเห็นว่าจำเป็น(วาญิบ) ต้องระมัดระวังอย่างยิ่งในการเก็บรักษาไข่

 ไม่ให้ไปปะปนกับไข่ของผู้อื่นที่ผสมแล้ว  เพราะพวกเราทุกคนทราบดี ถึงสิ่งที่ดำเนินอยู่ภายในห้องทดลอง (ซึ่ง

มีทั้งเลือด ปัสสาวะและอื่นๆ)  นับเป็นข้อผิดพลาดร้ายแรงอย่างยิ่ง อย่างไม่มีข้อผิดพลาดใด เท่ากับข้อผิดพลาดที่

เกิดจากการปะปนกันของไข่ที่ผสมแล้ว เพราะความผิดพลาดในการปะปนกันของตัวอย่างเลือดหรือปัสสาวะ

 มันจะไม่ส่งผลกระทบไปถึงผู้อื่น นอกจากผู้เป็นเจ้าตัวอย่างเลือดหรือปัสสาวะเท่านั้น แต่ผลกระทบจากความ

ผิดพลาด ที่เกิดจากการปะปนกันของไข่ที่ผสมแล้ว จะเกิดขึ้นกับคนรุ่นต่อรุ่นทีเดียว ในเรื่องการสืบตระกูล.

            และเมื่อได้เปิดช่องทางนี้แล้ว ก็จะต้องมีการควบคุมอย่างเข้มงวด ของผู้ที่ดำเนินการในเรื่องนี้  ถ้ามิ

เช่นนั้นก็ให้ปิดช่องทางนี้ จะเป็นการดีกว่า โดยยึดหลักการที่ว่า  " سَدُّالذَّرَائِعِ"“ ปิดช่องทางที่จะนำไปสู่

ความเสียหาย”   

โดยจำเป็น ต้องมีสามี หรือญาติใกล้ชิดที่แต่งงานกันไม่ได้กับหญิงนั้น ร่วมอยู่กับแพทย์ขณะดำเนินการนี้  และ

ถือเป็นการอนุโลมอย่างยิ่ง ให้นายแพทย์กับคนไข้หญิงอยู่กันตามลำพัง เพราะการอยู่ร่วมกันตามลำพัง จะเป็น

เหตุให้มารร้ายเข้าแทรกแซงบุคคลทั้งสองได้.

            รูปแบบที่สอง : ชายคนหนึ่งมีภรรยามากกว่าหนึ่งคน และมีภรรยาคนหนึ่งเป็นหมัน แต่มีรังไข่สมบูรณ์

  จึงเอาไข่จากภรรยาที่เป็นหมันไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วนำไข่ที่ผสมแล้วไปใส่ในมดลูกของภรรยาอีกคน

หนึ่ง ที่มีมดลูกสมบูรณ์   หลังจากนั้น ตัวอ่อนก็จะเจริญเติบโตอยู่ในมดลูกของนางจนคลอด.

                และจำเป็นต้องอธิบายถึง ผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำนี้

                ข้อหนึ่ง :  เพื่อให้เกิดความชัดเจนในข้อตัดสินของศาสนาที่ใช้บังคับ

                ข้อสอง :  ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทารกที่เกิดขึ้นมานี้สืบตระกูลจากสามีของหญิง ที่เป็นเจ้าของไข่ และเป็น

สามีของภรรยาคนที่รับตั้งครรภ์  เรื่องนี้ชัดเจน เพราะมีความสัมพันธ์เป็นสามีภรรยากัน  ส่วนทางฝ่ายแม่ทารก

คนนี้ จะสืบตระกูลจากใคร จากเจ้าของไข่ หรือจากคนที่รับตั้งครรภ์ ?

                สิ่งที่ข้าพเจ้ามีความมั่นใจ ก็คือทารกคนนี้ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ถือว่าเขาเป็นบุตรของภรรยาคนที่

รับตั้งครรภ์  ไม่ใช่เป็นบุตรของเจ้าของไข่ เพราะอัลเลาะห์ ตาอาลา ได้ตรัสไว้ว่า :

{ إِنْأُمَّهَاتُهُمْإِلاَّاللاَّئِيْوَلَدْنَهُمْ} المجادلة2

“ไม่ใช่เป็นมารดาของพวกเขาหรอก นอกจาก บรรดาสตรีที่คลอดพวกเขาออกมา” นี่คือหลัก ฐานที่เด็ดขาด 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สำนวนที่เป็นการจำกัด   เจ้าของไข่จึงไม่ต่างจากไก่ตัวเมียที่ออกไข่  ลูกไก่ที่ออกมา

จะไม่เรียกว่าเป็นลูกของไก่ที่ออกไข่แต่จะเรียกว่ามันเป็นลูกของไก่ตัวที่เลี้ยงมัน.

                ลูกไก่ที่เกิดมา จะไม่รู้จักแม่ตัวที่ออกไข่  นอกจากแม่ตัวที่เลี้ยงมันมา  อัลเลาะห์ ตาอาลาได้ตรัสว่า :

{ وَوَصَّيْنَااْلإِنْسَانَبِوَالِدَيْهِحَمَلَتْهُأُمُّهُوَهْنًاعَلَىوَهْنٍ} لقمان  14

 “ และเราได้กำชับมนุษย์ให้กตัญญูต่อพ่อแม่โดยที่มารดาของเขา ได้อุ้มท้องเขาอย่างอ่อนเพลียแล้วอ่อนเพลียอีก

”     เจ้าของไข่เป็นผู้อุ้มท้องจนอ่อนเพลียแล้ว อ่อนเพลียอีกอย่างนั้นหรือ ?  เช่นเดียวกับที่พระองค์ได้ตรัสว่า :

{ وَوَصَّيْنَااْلإِنْسَانَبِوَالِدَيْهِإِحْسَانًاحَمَلَتْهُأُمُّهُكُرْهًاوَوَضَعَتْهُكُرْهًا}  الأحقاف15

 “ และเราได้กำชับมนุษย์ให้กตัญญูต่อบิดามารดา โดยที่มารดาของเขาได้อุ้มท้องเขาอย่างยากลำบาก และคลอด

เขาอย่างยาก ลำบาก ”   แล้วเจ้า ของไข่เป็นเช่นนั้นหรือ  ?

                ที่กล่าวมานี้เป็นมุมมองทางด้านตัวบท ที่มี  ส่วนทางด้านความหมายนั้น ไข่ที่ผสมแล้วเจริญ เติบโต และ

ได้รับสารอาหารจากเลือดของผู้ที่รับตั้ง ครรภ์  แม่เป็นผู้ที่อุ้มครรภ์และได้รับความเจ็บปวดขณะคลอด .. เป็นไป

ได้หรือที่บุตรจะสืบสกุลจากคนอื่น.

                ดังนั้นจึงถือว่าทารกผู้นี้เป็นบุตรของหญิงที่รับตั้งครรภ์และคลอดเขาออกมา  และจะได้รับข้อกำหนด

ทั้งหมดของบุตรที่เกี่ยวกับแม่ และของแม่ที่เกี่ยวกับบุตรของนาง ทั้งการรับมรดก ค่าเลี้ยงดู และการดูแล เรื่อง

อนุมัติและห้ามแต่งงานจะขยายไปถึงบรรพบุรุษ ลูกหลาน และพี่น้องของนาง และข้อกำหนดอื่นๆ.

                และที่ยังจะต้องอธิบายต่อไป ก็คือความ สัมพันธ์ของหญิงผู้เป็นเจ้าของไข่ เป็นเหมือนกับแม่ผู้ให้นมดื่ม

 ทั้งนี้เพราะสำนักของฮานาฟีถือว่าเหตุผลที่ทำให้ห้ามแต่งงานในการให้ดื่มนม คือ ความเป็นส่วนหนึ่งหรือ

เสมือนเป็นส่วนหนึ่ง  ดังนั้นอย่างน้อยที่สุดที่จะกล่าวได้ในเรื่องนี้ ก็คือทารกผู้นี้เป็นส่วนหนึ่งจากหญิงผู้เป็น

เจ้าของไข่ ซึ่งเป็นเหตุผลทำให้เกิดภาวการณ์ห้ามแต่งงาน อันเนื่อง มาจากการให้ดื่มนม.

                ข้าพเจ้าไม่สบายใจในผลลัพธ์นี้  เพราะข้าพเจ้าเห็นว่า การกระทำของผู้หญิงเจ้าของไข่นั้นเป็นการ

กระทำที่เสียเปล่า ไม่มีข้อกำหนดใดๆ เกิดขึ้น.

                ท่านไม่เห็นหรือว่า ผู้หญิงคนหนึ่งถ้าหากนางให้เลือดแก่ทารก ตามวิธีการที่ทราบกันดีในปัจจุบัน  จะทำ

ให้หญิงเจ้าของเลือดกับทารกคนนั้นห้ามแต่งงานกัน เพราะเหตุดื่มนมจากหญิงคนนั้นหรือไม่ ?   ข้อกำหนดที่

ข้าพเจ้าพบจากคำดำรัสของอัลเลาะห์ ตาอาลาที่ว่า :

{ وَأُمَّهَاتُكُمْاللاَّتِيْأَرْضَعْنَكُمْ} النساء23

“ และมารดาของพวกท่านคือนางผู้ให้นมดื่มแก่พวกท่าน ”    ก็คือการให้นมดื่ม มีความหมายของความเป็นส่วน

หนึ่งอยู่ด้วย.

                และสิ่งที่ข้าพเจ้าตัดสินใจได้ ก็คือผู้หญิงเจ้าของไข่ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าการเป็นภรรยาของบิดา

ทารกคนนี้  ส่วนข้อกำหนดที่จะตามมาภายหลังจากนั้นอันได้แก่ การห้ามแต่งงานทารกนั้นกับบรรพบุรุษ บุตร

หลาน และพี่น้องของนางนั้นเป็นเรื่องของการคาดคะเนมากกว่า จะเป็นเรื่องของความค่อนข้างแน่ใจ.

                มีทัศนะหนึ่ง ที่นักวิจัยบางคนได้กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ว่า มารดาของทารกคนนี้คือเจ้าของไข่นั้น  เป็นทัศนะ

ที่ถูกปฏิเสธ เพราะขัดกับหลักฐานทั้งที่เป็นตัวบท และหลักฐานที่เกิดจากการใช้ปัญญาดังได้กล่าวมาแล้ว และ

เพราะผลที่จะติดตามมาเป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง  นั่นคือการที่ผู้หญิงคนหนึ่งผลิตไข่ออกมา โดยมีผู้หญิงหลาย

คนรับตั้งครรภ์และทนรับความเจ็บปวดทรมาน จากการตั้งครรภ์และคลอดบุตร  โดยที่ผู้หญิงเหล่านั้นไม่ได้รับ

อะไรเลยแม้กระทั่งความเป็นแม่  และมีความเป็นไปได้ที่ผู้หญิงคนนี้จะมีบุตรหนึ่งคนหรือหลายคนทุกเดือน.

                ผลที่เกิดจากการกระทำเช่นนี้ เป็นอันตรายใหญ่หลวง  ด้วยเหตุนี้จึงให้น้ำหนักกับทัศนะที่ห้ามการ

กระทำนี้  เพราะมีผลกระทบที่เกิดขึ้นมากมายจากปัญหาต่างๆ       หรืออย่างน้อยที่สุดก็คือความ

สงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างทารก กับผู้หญิงเจ้าของไข่ว่าจะเป็นอย่างไร ?  อัลเลาะห์ทรงรอบรู้ยิ่ง.

                รูปแบบที่สาม : ผสมไข่ของผู้หญิงคนหนึ่งกับน้ำเชื้อของผู้ชายที่ไม่ใช่สามีของนาง  แล้วนำ กลับเข้าไป

ไว้ในมดลูกของนาง.

                รูปแบบนี้เป็นสิ่งต้องห้าม(ฮะรอม) โดยเด็ดขาด เพราะจะทำให้เกิดการปะปนในสายตระกูล  แต่จะมี

บทลงโทษ ในความผิดฐานละเมิดประเวณีหรือไม่ในรูปแบบนี้ ? คำตอบก็คือจะไม่ถูกลงโทษฐานละเมิด

ประเวณี  แต่ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทุกคนจะต้องถูกลงโทษขั้นร้ายแรง ตามวินิจฉัยของศาล.

                แล้วทารกที่เกิดขึ้นมา จะจะสืบสกุลจากผู้ใด ?  คำตอบก็คือ   ถ้าหากหญิงคนนั้นไม่มีสามี  ทารกจะสืบ

สกุลจากหญิงนั้นเพียงฝ่ายเดียว เช่น เดียวกับลูกนอกสมรส (ซินา) โดยจะไม่สืบตระกูลจากเจ้าของน้ำเชื้อ  เพราะ

น้ำเชื้อนั้นศาสนาถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีคุณค่า  และถ้าหากผู้หญิงคนนั้นมีสามี  ท่านศาสดา (ซ.ล.) ได้ตัดสินไว้แล้ว

ในคำพูดของท่านที่ว่า :

( اَلْوَلَدُلِلْفِرَاشِوَلِلْعَاهِرِالْحَجَرُ) رواهالبخاري

“ ทารกเป็นของเจ้าของที่นอน(หมายถึงสามีของหญิงนั้น)  ส่วนผู้ที่ละเมิดจะได้รับความเหน็ดเหนื่อย ”  คือให้

สืบตระกูลจากสามี และให้สามีทำการลิอาน (สาปส่ง) ภรรยาของตน และยกเลิกการแต่งงานระหว่างบุคคลทั้ง

สอง  และให้ตัดขาดการสืบตระกูลของเด็กจากสามี  โดยให้สืบตระกูลจากฝ่ายแม่เพียงผู้เดียว.

                ถ้าหากสามีรู้ว่า ทารกไม่ใช่บุตรของตนแต่เขาพอใจรับไว้เป็นบุตร  ทารกก็จะสืบตระกูลจากเขาและถือ

ว่าเขามีบาป  บุตรสาวของชายคนนี้รวมทั้งพี่สาวน้องสาวของเขา จะต้องปกปิดร่างกายอย่างมิดชิดเมื่ออยู่ต่อหน้า

เด็กคนนี้ ถ้าหากเป็นผู้ชาย และถ้าหากเป็นผู้หญิงก็ควรป้องกันไว้ก่อน ด้วยการไม่ให้บุตรชายของเขา แต่งงาน

กับหญิงคนนี้   หลักฐานในเรื่องนี้ก็คือ ท่านศาสดา (ซ.ล.) ทั้งที่ท่านได้ให้การรับรองบุตรชาย ที่เกิดจากทาสหญิง

ของซัมอะห์ว่าเป็นบุตรของซัมอะห์ แต่ท่านก็ได้กล่าวแก่เซาดะห์(ร.ด) ภรรยาของท่านซึ่งเป็นบุตรีของซัมอะห์

เช่นเดียวกันว่า : เธอจงปกปิดร่างกายให้มิดชิดพ้นเขาเถิด โอ้เซาดะห์  แม้ว่าท่านจะให้การรับรองว่าเขาเป็นบุตร

ของซัมอะห์บิดาของนางแล้วก็ตาม.

                คิดว่า ข้าพเจ้าได้อธิบายข้อสงสัยที่มีอยู่ในเรื่องนี้ถึงรูปแบบและข้อสงสัยต่างๆ แล้ว ถ้าหากข้าพเจ้าได้รับ

ทางนำที่ถูกต้อง ในการกระทำดัง กล่าว  นั่นคือสิ่งที่มาจากอัลเลาะห์  และถ้าหากมิใช่เป็นเช่นนั้นก็ถือว่ามันเกิด

จากข้าพเจ้าและชัยตอน.  อัลเลาะห์ทรงรู้ยิ่ง.

http://www.islamset.com/arabic/abioethics/engab/abdabaset.html

ทัศนะของผู้ทบทวนบทวิจัย

(นายอรุณ บุญชม)

                การใช้เทคโนโลยีช่วยในการปฏิสนธิ มีหลายรูปแบบ       ซึ่งมีทั้งรูปแบบที่ศาสนาอนุญาต

และที่ศาสนาห้าม ทัศนะของผู้ทบทวนบทวิจัยมีดังนี้

                การนำไข่ของภรรยา ไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วเก็บรักษาไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่งในหลอด แก้ว 

หลังจากนั้นจึงนำไข่ที่ผสมแล้วนี้ไปใส่ไว้ในมดลูกของภรรยา  รูปแบบดังกล่าวนี้ ไม่มีข้อห้ามตามหลักศาสนา

 ทารกที่คลอดจากการปฏิบัติการนี้จะสืบตระกูลจากชายผู้เป็นเจ้าของน้ำเชื้อ และหญิงผู้เป็นเจ้าของไข่นั้น

                การเอาไข่จากภรรยาที่เป็นหมันไปผสมกับน้ำเชื้อของสามี แล้วนำไข่ที่ผสมแล้วไปใส่ในมดลูกของ

ภรรยาอีกคนหนึ่งของเขา ที่มีมดลูกสมบูรณ์   หลังจากนั้น ตัวอ่อนก็จะเจริญเติบโตอยู่ในมดลูกของนางจนคลอด

  ทารกที่เกิดขึ้นมานี้สืบตระกูลจากสามีของหญิงที่เป็นเจ้าของไข่ และเป็นสามีของภรรยาคนที่รับตั้งครรภ์  และ

ทารกนั้นเป็นบุตรของภรรยาคนที่รับตั้งครรภ์  ไม่ใช่เป็นบุตรของหญิงผู้เป็นเจ้าของไข่ 

                การผสมไข่ของผู้หญิงคนหนึ่ง กับน้ำเชื้อของผู้ชายที่ไม่ใช่สามีของนาง  แล้วนำกลับเข้าไปไว้ในมดลูก

ของนาง   รูปแบบนี้เป็นสิ่งต้องห้าม(ฮะรอม) โดยเด็ดขาด เพราะจะทำให้เกิดการปะปนในสายตระกูล  ทารกที่

เกิดขึ้นมาจะสืบสกุลจากหญิงนั้นเพียงฝ่ายเดียว เช่นเดียวกับลูกนอกสมรส (ซินา) โดยจะไม่สืบตระกูลจาก

เจ้าของน้ำเชื้อ  เพราะน้ำเชื้อนั้นศาสนาถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีคุณค่า และศาสนาไม่ให้การยกย่อง.

• < ต่อไป
• ต่อไป >