miftahcairo.com

ผู้ที่โต้แย้งกับอิบรอฮีมในเรื่องพระเจ้าของเขา

                นบีอิบรอฮีม (อ.ล.) จะหักล้างหลักฐานด้วยหลักฐาน  พระองค์อัลเลาะห์จะช่วยเหลืออิบรอฮีมตลอดเวลาให้สามารถได้หลักฐานที่ชัดเจน  เป็นหลักฐานที่เด็ดขาดมีน้ำหนักที่ใช้ยืนยันการมีอัลเลาะห์  ยืนยันเอกภาพของพระองค์  และยืนยันเดชานุภาพของอัลเลาะห์ทั้งในด้านการสร้าง และการทำลาย  และยืนยันว่าพระองค์เป็นอมตะไม่มีวันดับสูญ

                หลังจากที่อิบรอฮีมได้ทำให้พวกพ้องของเขาต้องยอมจำนน  และได้อธิบายให้พวกเขาทราบว่ารูปปั้นของพวกเขาไม่สามารถจะพูดได้ และไม่สามารถป้องกันตัวเองได้  และหลังจากหลักฐานของอิบรอฮีมทำให้พวกพ้องของเขาไม่อาจโต้ตอบได้ในเรื่องนี้  พวกเขาได้นำตัวอิบรอฮีมไปเข้าพบกษัตริย์นัมรูด  และพวกเขาได้รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้แก่กษัตริย์ฟัง  นัมรูดได้กล่าวแก่อิบรอฮีมว่า :

                ใครคือพระเจ้าของเจ้า  ที่เจ้าได้เชิญชวนผู้คนให้กราบไหว้ ...ยังจะมีพระเจ้านอกจากข้าอีกหรือ ?

                อิบรอฮีมตอบด้วยความมั่นใจและหนักแน่นว่า  :  ถูกแล้ว !  พระเจ้าของฉัน และพระเจ้าของท่านคืออัลเลาะห์ ผู้อภิบาลสากลโลก  พระองค์เป็นผู้สร้างฉัน  สร้างท่าน และสร้างจักรวาลนี้ทั้งหมด  และพระองค์เพียงผู้เดียวเป็นผู้บริหารกิจการของสรรพสิ่งทั้งปวง

                นัมรูด พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เยาะเย้ยถากถางและดูแคลนอิบรอฮีมว่า :

                พระเจ้าของเจ้าองค์นี้เข้มแข็งกว่าข้า หรือครองอำนาจเช่นเดียวกับข้าหรือเปล่า ?

                อิบรอฮีมกล่าวว่า :

                ถูกแล้ว ! พระเจ้าของฉันเป็นผู้ให้มีชีวิตขึ้น และเป็นผู้ให้ตาย

                นัมรูดกล่าวขึ้นอย่างยโสโอหังว่า :

                ข้าเอง  ก็สามารถทำให้เป็นและทำให้ตายได้

                นัมรูดสั่งทหารให้นำชายสองคนที่ถูกตัดสินให้ประหารชีวิตออกมา แล้วเขาก็ออกคำสั่งให้เพชณฆาตนำตัวคนหนึ่งไปประหารชีวิต  และสั่งให้ปล่อยตัวไปคนหนึ่ง  เขาหันไปทางอิบรอฮีมแล้วพูดขึ้นว่า :

                เจ้าจงมองดู  เห็นไหมว่าข้าสั่งให้ประหารชีวิตไปคนหนึ่ง  ก็เท่ากับข้าทำให้เขาตาย และข้าได้สั่งปล่อยตัวไปคนหนึ่งทั้งที่เขามีโทษถึงประหารชีวิต  มันก็เท่ากับข้าทำให้เขามีชีวิต ... เจ้าเห็นหรือยังว่าข้าก็มีความสามารถทำให้เป็น และทำให้ตายได้ ?

                อิบรอฮีม พูดขึ้นด้วยความมั่นใจและมุ่งมั่นว่า:

                แท้จริงอัลเลาะห์สามารถทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก  ท่านจงทำให้มันขึ้นมาทางทิศตะวันตกเถิด

                นัมรูด จนความคิด  พูดไม่ออก  เขาไม่สามารถตอบอิบรอฮีมได้  นี่คือหลักฐานที่เด็ดขาด  เป็นหลักฐานที่มีน้ำหนัก  โดยจะไม่มีผู้ใดสามารถทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทางทิศตะวันตกได้นอกจากผู้ที่สร้างมันขึ้นมา  และทำให้มันโคจรอยู่ในเส้นทางของมัน  จนถึงเวลาที่กำหนดไว้เท่านั้น

                อัลกุรอานได้เล่าให้พวกเราได้ทราบถึงเหตุการณ์นี้ไว้ว่า :

                “โอ้ มุฮำหมัด  เจ้าไม่ได้พิจารณาถึงผู้ที่โต้แย้งกับอิบรอฮีม  ในเรื่องพระเจ้าของเขาหรือ ที่อัลเลาะห์ได้ประทานอำนาจแก่เขา  ขณะที่อิบรอฮีมได้กล่าวว่า  พระเจ้าของฉันนั้นคือผู้ทรงให้เป็น  และผู้ทรงให้ตาย  เขาได้กล่าวว่า  ข้าก็ให้เป็นและให้ตายได้  อิบรอฮีมกล่าวว่า แท้จริงอัลเลาะห์นั้นทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นมาจากทิศตะวันออก  ดังนั้นท่านจงทำให้มันขึ้นมาทางทิศตะวันตกเถิด  แล้วผู้ปฏิเสธก็ได้รับความมึนงง  และอัลเลาะห์จะไม่ชี้นำแก่พวกที่ฉ้อฉล”  (อัลบะกอเราะห์  :  258)

ไฟ...เย็นและปลอดภัย

                กษัตริย์ นัมรูด ถอนหายใจหลังจากได้ประจักษ์หลักฐานอันหนักแน่นและเด็ดขาด ที่ยืนยันว่าตนเองเป็นเพียงมนุษย์เดินดินธรรมดาคนหนึ่ง ที่ไม่มีอำนาจควบคุมใดๆเลยในจักรวาล  และได้ประจักษ์ว่ากิจการทั้งปวงในจักรวาลเป็นของอัลเลาะห์แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น  ต่อมานัมรูด ก็ตัดสินใจจะจัดการกับอิบรอฮีมขั้นเด็ดขาดเพื่อขจัดเสี้ยนหนาม ที่จะเป็นภัยกับตนเองจากคำประกาศเชิญชวนของเขา  เขาจึงได้ป่าวร้องให้ประชาชนมารวมตัวกัน และประกาศขึ้นว่า :

                พวกเจ้าทั้งหลายรูปไหมว่าเด็กหนุ่มอิบรอฮีม  ผู้นี้ต้องการอะไร ?  ความจริงเขาดูหมิ่นความคิดของพวกเจ้า  เขาเหยียดหยามพระผู้เป็นเจ้าของพวกเจ้า  และพระผู้เป็นเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเจ้า  เขาต้องการเป็นผู้นำในหมู่พวกเจ้า  พวกเจ้าเห็นอะไรจะกำจัดเขาให้พ้นไปจากพวกเราด้วยวิธีใด ?

                มีคนหนึ่งเสนอความคิดเห็นว่า  :  ผู้ที่ดูหมิ่นความคิดของพวกเรา และเหยียดหยามพระผู้เป็นเจ้าของพวกเรานั้นไม่มีอะไรจะสาสมกับความผิดของเขานอกจากนำตัวเขามาเผาในกองไฟเท่านั้น

                นัมรูด จึงฉวยโอกาสในขณะที่ประชาชนกำลังโกรธจัด  โดยกล่าวว่า :

                ถูกแล้ว  ถูกแล้ว !  พวกเจ้าจงไปนำตัวเขามาเผาไฟ  พวกเจ้าจงช่วยกันรวบรวมฟืนที่เป็นไม้แห้งมาให้ได้มากๆ  จากทุกแห่งหน  จากนั้นจงจุดไฟขึ้นให้ท่วมฟ้า  และจับเขาโยนลงไปในกองไฟนั้น ...ถูกแล้ว  พวกเจ้าจงเผาอิบรอฮีมเสียทั้งเป็น  และช่วยเหลือพระผู้เป็นเจ้าของพวกเจ้าให้พ้นจากการดูหมิ่นเหยียดหยามของเขา

                ประชาชนทั้งผู้ชาย  ผู้หญิง  และพวกเด็กๆ  ต่างร่วมมือกันไปเก็บไม้ฟืนมากองรวมกันเข้าเป็นภูเขาเลากา  พวกเขาได้จุดไฟขึ้น  จับอิบรอฮีม (อ.ล.) มัดอย่างแน่นหนา  พวกเขาได้มัดมือมัดเท้าทั้งสองของอิบรอฮีมด้วยเชือก  และจับเขาโยนลงไปนกองเพลิงที่กำลังลุกโชนอยู่นั้น ...ทันใดนั้นเอง  ญิบรีล (อ.ล.) ได้มาหาอิบรอฮีมและกล่าวแก่เขาว่า :

                ในสถานการณ์อย่างนี้  ท่านต้องการอะไร  โอ้อิบรอฮีม !  ท่านไม่ต้องการความช่วยเหลือจากฉันหรือ ?

                ด้วยหัวใจที่มีศรัทธามั่นคงเด็ดเดี่ยวต่อความพอใจของอัลเลาะห์ในการกระทำของตน  อิบรอฮีมได้พูดขึ้นว่า :

                สำหรับความช่วยเหลือจากท่านนั้นฉันไม่ต้องการ ... ส่วนความช่วยเหลือจากอัลเลาะห์นั้น พระองค์ทรงแลเห็นสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับฉันอยู่แล้วในขณะนี้ ...

                อิบรอฮีม ไม่ยอมรับการช่วยเหลือจากผู้ใด  นอกจากพระองค์อัลเลาะห์เท่านั้น

                และแล้วคำบัญชาจากอัลเลาะห์ก็ได้มีมา ...เป็นคำบัญชาที่มาจากเบื้องบน มายังไฟว่า :  โอ้  ไฟ ! เจ้าจงเป็นไฟที่เย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีมเถิด

                ซุบฮานั้ลลอฮ์ !  ผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงพลานุภาพ  พระองค์บัญชาให้ไฟ กลายเป็นไฟเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม  ไม่ใช่เป็นความเย็นที่กัดผิดจนเป็นอันตราย ...แต่เป็นทั้งความเย็นและความปลอดภัย  โดยไม่มีอันตรายใดๆ และไม่มีเหตุใดๆที่จะทำให้ร่างกายเกิดความเจ็บปวด หรือทำให้วิญญาณตื่นตระหนก

                สำหรับวิธีการที่พวกเขาสามารถจับอิบรอฮีมโยนลงไปในกองไฟที่กำลังลุกโชน มีความร้อนแรงอย่างที่สุด  และมีขนาดสูงใหญ่เท่าภูเขาเลากาได้นั้น  มีเรื่องที่นักรายงานได้เล่าไว้ดังนี้ว่า  ขณะที่ประชาชนพยายามจับอิบรอฮีมโยนลงในกองไฟนั้น  พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้กองไฟได้เพราะความร้อนแรงของไฟที่พวกเขาก่อขึ้น  ชัยตอนได้แปลงร่างมาเป็นชายคนหนึ่ง  และได้สร้างเครื่องดีดขึ้นมา  เพื่อใช้ในการดีดตัวอิบรอฮีม (อ.ล.) ลงในกองเพลิง

                ประชาชนพากันแสดงความโห่ร้องยินดี  พวกเขามั่นใจว่าที่พวกเขาทำเช่นนั้นคือการช่วยพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขา

                อิบรอฮีม อยู่ในกองเพลิงนั้นชั่วระยะเวลาหนึ่ง  จนประชาชนคิดว่าอิบรอฮีมถูกไฟเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านหมดแล้ว และพวกเขาคงจะหาซากเรือนร่างของอิบรอฮีมไม่พบ ภายหลังจากไฟได้ทำให้มันป่นกลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว ...

                ภายหลังจากกองไฟมอดลงแล้ว  ประชาชนได้มารายล้อมอยู่รอบๆ กองเถ้าถ่านเพื่อค้นหาซากเรือนร่างของอิบรอฮีม  แต่พวกเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าอิบรอฮีมนั่งอยู่ เขากำลังดื่มกินอาหาร โดยที่ไฟไม่ได้ทำให้เขาได้รับอันตรายใดๆทั้งสิ้น  เขายังคงมีร่างกายที่สมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยจากความร้อนของไฟแต่อย่างใด  เรือนร่างของเขางดงาม มีสง่าราศี  ไฟเพียงแต่ไหม้เชือกที่มัดเขาไปเท่านั้น  ไฟเชื่อฟังคำบัญชาของพระผู้เป็นเจ้า มันได้กลายสภาพเป็นไฟที่มีความเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม

                นัมรูด เห็นความอัศจรรย์ที่เกิดขึ้น ณ เบื้องหน้าของเขา  เขาตกตะลึงกับภาพที่แลเห็น และมั่นใจว่าศาสนาที่อิบรอฮีมนำมาประกาศแก่ประชาชนนั้นคือศาสนาที่แท้จริง  แต่เขามีความยโสโอหังจนไม่สามารถจะยอมรับความจริงได้  เขาจึงสั่งระงับการคุกคามต่ออิบรอฮีม  และปล่อยให้เขามีอิสระในการเผยแพร่ศาสนาของเขาได้ตามต้องการ

                ส่วนประชาชนนั้นทั้งที่ได้ประจักษ์ความจริง  และเห็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา  แต่พวกเขาก็ไม่ได้ศรัทธาต่ออิบรอฮีมและไม่ยอมรับศาสนาของอัลเลาะห์ผู้ทรงยิ่งใหญ่และเกรียงไกร นอกจากลูต (อ.ล.) ซึ่งเป็นบุตรชายของพี่ชายของเขาที่ชื่อ ฮารูน  บุตร ตาริฮ์  ลูตศรัทธาต่อคำประกาศของอิบรอฮีม  และภายหลังจากนั้นอัลเลาะห์ก็ได้ติดต่อสื่อสารกับเขาและได้แต่งตั้งเขาให้เป็นนบี  ทำหน้าที่เชิญชวนประชาชนให้มาสู่มารยาทที่ดีงาม  และความประพฤติที่ดี

                ต่อมาอิบรอฮีมได้สมรสกับ ซาเราะห์ บุตรีของลุงของเขาชื่อ ฮารอน  ซึ่งเป็นคนโต  ซาเราะห์ศรัทธาต่ออิบรอฮีม  และเชื่อมั่นในการเป็นศาสนทูตของเขา  เช่นเดียวกับที่มีประชาชนจำนวนหนึ่งศรัทธาต่อเขา  แต่พวกเขาปกปิดความศรัทธาของพวกเขา เพราะกลัวนัมรูด และพวกที่ไร้ศรัทธาจะทำร้ายและลงโทษ

                เหตุการณ์เหล่านี้ทั้งหมด พวกเราสามารถอ่านได้จากคำดำรัสของอัลเลาะห์ ตาอาลาที่ว่า :

                “เมื่อหลักฐานของพวกเขาฟังไม่ขึ้น  และสัจธรรมปรากฏชัดเจนขึ้น  พวกเขาได้หันไปใช้อำนาจของพวกเขา โดยกล่าวขึ้นว่า  พวกเจ้าจงเผาอิบรอฮีมด้วยไฟ  เพราะเขาชิงชังพระเจ้าของพวกท่าน  ถ้าหากพวกเจ้าจะช่วยเหลือพระเจ้าทั้งหลายของพวกเจ้า พวกเขาได้จุดไฟขึ้นกองโต แล้วโยนอิบรอฮีมเข้าไป   อัลเลาะห์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ศาสนทูตของพระองค์ และพระองค์ได้กล่วแก่ไฟว่า  ไฟเอ๋ย  จงเย็นลงและให้ความปลอดภัยแก่อิบรอฮีมเถิด  ไม่ปรากฏว่าอิบรอฮีมได้รับภัยอันตรายใดๆ ขณะอยู่ในกองเพลิงนั้น  พวกเขาประสงค์จะทำร้ายอิบรอฮีม  แต่อัลเลาะห์ได้ทำลายแผนการร้ายของพวกเขา  และทำให้พวกเขาพ่ายแพ้และตกต่ำ  และเราได้ช่วยให้อิบรอฮีม และลูต  ผู้มีศรัทธาต่อเขาที่มาจากอิรัก   รอดพ้นไปสู่ดินแดนชาม ซึ่งเราได้ให้มีความจำเริญอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินนั้นอีกทั้งให้มีนบีเป็นจำนวนมากอยู่ในดินแดนนั้น  เพื่อประชาชาติทั้งหลาย”  (อัลอันยิบาฮ์  :  68-71)

                และอัลกุรอานยังได้เล่าให้พวกเราได้รับทราบถึงเหตุการณ์อื่นอีก อัลเลาะห์ ตาอาลาได้ตรัสว่า  :

                “และจงรำลึกเถิด โอ้ มูฮำหมัด  ขณะที่อิบรอฮีม (อ.ล.)  ได้กล่าวแก่บิดาของเขา คือ อาซัร  ว่า  ท่านจะยึดถือเอารูปปั้นเหล่านี้เป็นที่เคารพสักการะอื่นไปจากอัลเลาะห์อย่างนั้นหรือ  แท้จริงฉันเห็นว่าท่านและกลุ่มชนของท่านนั้นอยู่ในความหลงผิดอันชัดแจ้ง  และเช่นเดียวกับที่เราได้ชี้นำอิบรอฮีมสู่หนทางที่ถูกต้อง  เราก็จะให้อิบรอฮีมเห็นอำนาจอันยิ่งใหญ่  และเดชานุภาพอันเกรียงไกรในชั้นฟ้า  และแผ่นดิน  เพื่อเขาจะได้เป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เชื่อมั่นทั้งหลาย  ครั้นเมื่อเวลากลางคืนเข้าปกคลุมเขา  เขาได้โต้เถียงกับพวกพ้องของเขาเพื่อหาความจริง  เพื่อให้ปรากฏชัดว่าศาสนาของพวกเขาเป็นศาสนาที่จอมปลอม  โดยที่พวกเขาเคารพสักการะดวงดาว อิบรอฮีมเห็นดาวดวงหนึ่ง  เขาได้กล่าวเพื่อลวงล่อพวกพ้องของเขาให้จนคำพูดและยอมรับศาสนาที่ถูกต้อง  ว่านี่คือพระเจ้าของฉัน  เมื่อมันลับไป เขาก็กล่าวว่า  ฉันไม่ชอบบรรดาสิ่งที่ลับไป ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงจันทร์ขึ้นมา เขาก็กล่าว  เพื่อลวงล่อพวกพ้องของเขา ว่านี่คือพระเจ้าของฉัน แต่เมื่อมันลับไปเขาก็กล่าว  แสดงความต้องการการชี้นำจากพระเจ้า  ว่า  ถ้าพระเจ้าของฉันมิได้ทรงแนะนำฉันแล้ว  แน่นอนฉันก็กลายเป็นคนหนึ่งในกลุ่มชนที่หลงผิด  ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นมา  เขาก็กล่าวว่า  นี่คือพระเจ้าของฉัน  นี่ใหญ่กว่าดวงดาวและดวงจันทร์ แต่เมื่อมันได้ลับไป  เขาก็กล่าวว่าโอ้กลุ่มชนของฉัน  แท้จริงฉันไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีจากการเคารพสักการะรูปปั้นและดวงดาวอื่นไปจากอัลเลาะห์  แท้จริงฉันขอผินหน้าของฉันสู่การสักการะอัลเลาะห์เพียงผู้เดียว  พระองค์คือ ผู้ที่ทรงสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน  โดยเบือนหนีออกจากการตั้งภาคีมาสู่การศรัทธาต่อพระเจ้าองค์เดียว  และฉันจะไม่นำสิ่งใดๆมาร่วมเป็นภาคีกับอัลเลาะห์  และกลุ่มชนของเขาได้โต้เถียงเขาในเรื่องศรัทธาต่อพระเจ้าองค์เดียว  เขาได้กล่าวว่า  พวกท่านจะโต้เถียงฉันในเรื่องศรัทธาต่ออัลเลาะห์องค์เดียวกระนั้นหรือ  และแท้จริงพระองค์ได้ทรงชี้นำฉันให้รู้จักพระองค์แล้วว่ามีพระองค์เดียว  และถ้าพวกท่านนำเอาพระเจ้าของพวกท่านมาข่มขู่ฉันให้กลัวว่าจะทำอันตรายฉัน  ฉันจะไม่กลัวพระเจ้าของพวกท่านหรอก  เพราะไม่มีทางที่จะทำอันตรายกับฉันได้  นอกจากพระเจ้าของฉันจะประสงค์ให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นเท่านั้น  พระเจ้าของฉันนั้นมีความรู้กว้างขวางทั่วทุกสิ่ง  แล้วพวกเจ้าไม่ไตร่ตรองกันหรือ  ถ้าหากพวกเจ้าไตร่ตรองก็จะได้รู้ว่าอัลเลาะห์เพียงผู้เดียวเท่านั้นเป็นพระเจ้าที่สมควรเคารพสักการะ แล้วทำไมฉันจะต้องเกรงกลัวรูปปั้นที่พวกท่านสักการะ  โดยที่พวกท่านไม่เกรงกลัวพระเจ้าของฉันที่เป็นผู้สร้างพวกท่านและรูปปั้นที่พวกท่านนำมาเป็นคู่ภาคีกับพระองค์  โดยไม่มีหลักฐานใดๆทั้งสิ้น  แล้วฝ่ายใดเล่าในสองฝ่ายนั้นคือฝ่ายผู้ตั้งภาคี  และฝ่ายผู้ศรัทธาพระเจ้าองค์เดียว เป็นฝ่ายที่สมควรได้รับความสงบทางใจ  และความปลอดภัยจากการลงโทษของอัลเลาะห์ยิ่งกว่ากัน  หากพวกท่านรู้ว่าสิ่งที่ฉันนำมาบอกกล่าวแก่พวกท่านเป็นความจริง บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลเลาะห์ และปฏิบัติตามศาสนทูตของพระองค์ โดยพวกเขามิได้นำเอาการตั้งภาคีมาปะปนอยู่ในการศรัทธาของพวกเขา  ชนเหล่านี้แหละที่จะได้รับความสงบทางจิตใจ  และได้รับความปลอดภัย  อีกทั้งยังเป็นพวกที่ได้รับการชี้นำสู่หนทางที่ถูกต้อง  และหลักฐานที่อิบรอฮีมนำมาหักล้างกับพวกพ้องของเขาในการโต้เถียงหาความจริงนั้นคือหลักฐานของเราที่ได้ชี้นำให้แก่อิบรอฮีม  เพื่อตัดหลักฐานของพวกเขา  เราจะยกฐานะของผู้ที่เราประสงค์ให้สูงส่งทั้งในโลกนี้และโลกหน้าหลายชั้น  แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น  เป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้”  (อัลอันอาม  :  74-83)

                และพระองค์ผู้ทรงยิ่งใหญ่และเกรียงไกร  ได้ตรัสว่า  :

                “โอ้ มูฮำหมัดเจ้าจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีม  ได้กล่าวแก่บิดาและหมู่ชนของเขาว่า  พวกท่านเคารพสักการะสิ่งใดกัน  พวกท่านปรารถนาสิ่งมดเท็จอื่นไปจากอัลเลาะห์อย่างนั้นหรือ  พวกท่านคาดคิดอย่างไรต่อองค์อภิบาลสากลโลก  อิบรอฮีมได้มองดูดวงดาวขณะหนึ่งแล้วกล่าวขึ้นว่าฉันป่วยจริงๆ  พวกพ้องของเขาจึงหันหลังให้เขาและกลับออกไป  แล้วอิบรอฮีมก็มุ่งหน้าไปยังรูปปั้นที่พวกเขานับถือเป็นพระเจ้าแล้วพูดขึ้นว่า พวกเจ้าไม่กินอาหารที่คนเหล่านั้นนำมาถวายบ้างหรือ  ทำไมพวกเจ้าจึงไม่พูดเล่า  อิบรอฮีม จึงกระหน่ำตีรูปปั้นเหล่านั้นด้วยมือขวาที่มีขวานอยู่  หลังจากนั้นประชาชนได้มาหาเขา อิบรอฮีมจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า  พวกท่านเคารพสักการะสิ่งที่พวกท่านแกะสลักขึ้นมากระนั้นหรือ  ทั้งที่อัลเลาะห์ทรงสร้างพวกท่านและสิ่งที่พวกท่านทำขึ้นมา ประชาชนพากันกล่าวว่า จงสร้างเตาเผาสำหรับเขาเถิด  และโยนเขาลงไปในกองไฟที่ลุกโชน  พวกเขาวางแผนร้ายแล่นงานเขา  แต่เราได้ทำให้พวกเขากลายเป็นพวกที่ต่ำต้อย  และอิบรอฮีมได้กล่าวว่า ฉันจะไปหาพระเจ้าของฉัน  แน่นอนพระองค์จะทรงแนะนำทางที่ถูกต้องให้แก่ฉัน”  (อัซซอฟฟาต  :  83-99)

                และอัลเลาะห์ได้ตรัสไว้อีกว่า  :

                “โอ้ มูฮำหมัด  เจ้าจงเล่าเรื่องราวของอิบรอฮีมให้แก่พวกผู้ไร้ศรัทธาฟังเถิด  ขณะที่เขาได้กล่าวแก่บิดาและหมู่ชนของเขาว่า  พวกท่านเคารพสักการะสิ่งใดกัน  พวกเขาตอบว่าพวกเราเคารพสักการะรูปปั้นพระเจ้าของพวกเรา และเรายังคงยึดมั่นอยู่กับรูปปั้นตลอดไป  อิบรอฮีม กล่าวว่า  รูปปั้นจะได้ยินไหมขณะที่พวกท่านวิงวอน ?  หรือรูปปั้นเหล่านั้นสามารถให้คุณหรือโทษแก่พวกท่านได้ไหม  พวกเขากล่าวว่าแต่พวกเราพบว่าบรรพบุรุษของพวกเรากระทำเช่นนี้  อิบรอฮีมกล่าวว่า พวกท่านได้ใคร่ครวญแล้วหรือในสิ่งที่พวกท่านเคารพสักการะทั้งที่มันไม่ได้ยิน ไม่ให้คุณและไม่ให้โทษ  ทั้งตัวของพวกท่านเองและบรรพบุรุษก่อนๆ  ของพวกท่าน  ความจริงรูปปั้นที่พวกท่านสักการะเป็นพระเจ้านั้นคือศัตรูของฉัน  นอกจากองค์อภิบาลสากลโลกเท่านั้น  ที่พระองค์ทรงสร้างฉันขึ้นมา  และชี้นำฉันสู่หนทางที่ถูกต้อง  และพระองค์เป็นผู้ประทานอาหารและน้ำดื่มให้แก่ฉัน  และเมื่อฉันป่วยพระองค์จะเป็นผู้ทำให้ฉันหายป่วย  พระองค์เป็นผู้ให้ฉันตาย  และชุบชีวิตฉันขึ้นมาอีก  พระองค์เป็นผู้ที่ฉันหวังว่าจะให้อภัยความผิดของฉันในวันตอบแทน  ข้าแด่องค์อภิบาลของฉันขอได้โปรดประทานความรู้  และให้ฉันตามทันพวกที่มีคุณธรรมทั้งหลาย  และได้โปรดให้ฉันได้รับการกล่าวขานถึงเป็นอย่างดีในหมู่ชนยุคหลัง  และได้โปรดให้ฉันอยู่ในหมู่ชนที่รับมรดกสวนสวรรค์อันบรมสุข  และขอได้โปรดยกโทษให้แก่บิดาของฉัน เพราะเขาเป็นผู้หนึ่งที่หลงผิด  และโปรดอย่าให้ฉันได้รับความอับยศในวันที่พวกเขาถูกให้ฟื้นคืนชีพ  วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานจะไม่เกิดประโยชน์ใดๆเลย”  (อีชชุอะรออ์  :  69-89)

• ต่อไป >