Headline

7.เหตุใดอัลกุรอานจึงถูกทยอยประทานลงมา

7-เหตุใดอัลกุรอานจึงถูกทยอยประทานลงมา

(ที่เรียกว่าตันญีมหรือมุนัจญัม)

พวกเราทราบกันดีว่าอัลกุรอานได้ถูกประทานลงมาให้แก่ท่านนบีมุฮำหมัด    (ซ.ล) ตลอดระยะเวลา

เกินกว่ายี่สิบปี, มีนักวิชาการกล่าวถึงวิทยปัญญาและเคล็ดลับมากมายของการประทานอัลกุรอานแบบทยอยลง

มา, และที่สำคัญได้แก่:

1-    ทำให้จิตใจของท่านนบี(ซ.ล) หนักแน่นและทำให้หัวใจแข็งแกร่งและความหนักแน่นนี้เกิดขึ้น

ในหลายรูปแบบได้แก่:

          - อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างบรรดานบีกับพวกพ้อง, อธิบายว่าพวกเขาทำร้ายบีของพวกเขาด้วยวิธีการ

ต่างๆอย่างไร, แต่นบีก็อดทนต่อการคุกคามจนในที่สุดอัลเลาะห์ได้นำชัยชนะมาสู่พวกเขา.

อัลเลาะห์ตาอาลาตรัสว่า:

{ وَكُلاًّ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ }

“และทั้งหมดนี้เราได้บอกเล่าแก่เจ้าถึงเรื่องราวของบรรดาศาสนทูตเพื่อทำให้จิตใจของเจ้าหนักแน่น“  (ฮูด: 120)

และพระองค์ตรัสว่า :

{ فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ }

“ ดังนั้นเจ้าจงอดทนดังเช่นบรรดาศาสนทูตที่มีจิตใจมั่นคงทั้งหลาย  ได้อดทนมาแล้ว“ (อัลอะห์ก๊อฟ: 35)

และพระองค์ตรัสว่า :

{ كَذلِكَ مَا أَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَّسُوْلٍ إِلاَّ قَالُوْا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُوْنٌ }

“ เช่นเดียวกันนั้นยังไม่เคยมีศาสนทูตคนใดที่ได้มายังหมู่ชนที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขา 

นอกจากพวกเขาจะกล่าวแก่ศาสนทูตนั้นว่าเป็นนักเล่นกลหรือเป็นคนบ้า“ ( อัซซาริยาต: 52)

          - ชี้แจงว่าอัลเลาะห์ตาอาลาปกป้องคุ้มครองท่านนบีจากกลอุบายของศัตรู 

อัลเลาะห์ตาอาลาตรัสว่า

:

{ يَاأَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رَسَالَتَهُ وَاللهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ  إِنَّ اللهَ لاَ يَهْدِى الْقَوْمَ الْكَافِريْنَ }

“ โอ้ผู้เป็นศาสนทูตจงประกาศสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า  จากองค์อภิบาลของเจ้าและถ้าหากเจ้าไม่ได้

ปฏิบัติเจ้าก็ไม่ได้ทำหน้าที่ประกาศศาสนาของพระองค์, และอัลเลาะห์จะปกป้องคุ้มครองเจ้าให้พ้นจากมนุษย์

“  (อัลมาอิดะห์: 67)

พระองค์ตรัสว่า :

{ وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بَحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُ }

“ ดังนั้นเจ้าจงอดทนต่อข้อกำหนดขององค์อภิบาลของเจ้าเถิด  เพราะความจริงเจ้าอยู่ในสายตาของเรา  และเจ้า

จงสดุดีพร้อมด้วยสรรเสริญองค์อภิบาลของเจ้าขณะที่เจ้าลุกขึ้นยืน“  (อัตตูร: 48)

          - อธิบายว่าความสำเร็จในบั้นปลายนั้นจะตกเป็นของศาสนทูตและบริวารดัง  ปรากฎในคำดำรัส

ของอัลเลาะห์ตาอาลาที่ว่า:

{ إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ آمَنُوْا فِى الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ اْلأَشْهَادُ }

“ แน่นอนว่าเราจะช่วยเหลือศาสนทูตของเราและพวกที่มีศรัทธาในชีวิตแห่งดุนยานี้และในวันที่ประจักษ์

พยานทั้งหลายจะขึ้นให้การ“  (ฆอฟิร: 51)

          - สั่งท่านนบีว่าไม่ต้องเสียใจต่อคนเหล่านั้นที่ไม่ยอมศรัทธา   ดังปรากฏในคำดำรัสของอัลเลาะห์

 ตาอาลาที่ว่า:

{ فَلاَ تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللهَ عَلِيْمٌ بِمَا يَصْنَعُوْنَ }

“ ดังนั้นเจ้าอย่าปล่อยจิตใจของเจ้าให้โศกเศร้าไปกับพวกเขาเหล่านั้น  เพราะแท้จริงัลเลาะห์ทรงทราบสิ่งที่พวก

เขาเหล่านั้นกระทำ“  (ฟาติร: 8)

2-    ดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไปในการอบรมประชากรอิสลาม:

          เราต้องรู้ว่าการดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไปนั้นมีอยู่ในหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจารีตประเพณี  การ

ทำธุรกรรมต่างๆ  และที่เกี่ยวกับการกินและการดื่ม.        

          ส่วนสิ่งที่เกี่ยวกับหลักศรัทธา  และหลักจรรยาที่ดีงามนั้นอัลกุรอานจะไม่ใช้หลักค่อยเป็นค่อยไป

แต่อัลกุรอานจะใช้ความเด็ดขาดเข้าจัดการตั้งแต่วันแรกที่ท่านนบี  (ซ.ล) ได้รับการแต่งตั้งโดยท่านได้ใช้

พวกผู้ตั้งภาคีตั้งแต่วันแรกที่ท่านได้รับการแต่งตั้งให้ทำอิบาดะห์ต่ออัลเลาะห์ตาอาลา  เพียงผู้เดียว  และใช้ให้

มีจรรยาที่ดีงาม.

          ที่ปรากฏชัดในการดำเนินการแบบค่อยเป็นค่อยไปก็คือ: อัลกุรอานไม่ได้ห้ามการดื่มสุราในวันเดียว,

แต่ได้ห้ามพวกเขาดื่มสุราแบบค่อยเป็นค่อยไป.

          เช่นเดียวกับการห้ามดอกเบี้ยที่อัลกุรอานไม่ได้ห้ามในครั้งเดียว  แต่อัลกุรอานได้ห้ามหลายขั้นตอน, 

โดยเริ่มขั้นตอนแรกจากคำดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลาที่ว่า:

{ وَمَا آتَيْتُمْ مِنْ رِبًا لِيَرْبُوَا فِيْ أَمْوَالِ النَّاسِ فَلاَ يَرْبُوْا عِنْدَ اللهِ وَمَا آتَيْتُمْ مِنْ زَكَاةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ }

“ และสิ่งที่พวกเจ้าจ่ายออกไปจากทรัพย์ดอกเบี้ยเพื่อให้มันเพิ่มพูนในทรัพย์สินของมนุษย์  มันจะไม่เพิ่มพูน

ณที่อัลเลาะห์เลยและสิ่งที่พวกเจ้าจ่ายไปจากทรัพย์ซะกาตโดยบริสุทธิ์ใจต่ออัลเลาะห์  พวกเขาเหล่านั้นได้รับ

ตอบแทนทวีคูณ“  (อัรรูม: 39)

จากนั้นจึงไปถึงขั้นตอนที่สอง  ในคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ يَاأَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوْا لاَ تَأْكُلُوْا الرِّبَا أَضْعَافًا مُضَاعَفَةً وَاتَّقُوا اللهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ }

“ โอ้พวกที่มีศรัทธาทั้งหลายพวกเจ้าอย่ากินทรัพย์ดอกเบี้ยอย่างทบทวีคูณ  และพวกเจ้าจงยำเกรงอัลเลาะห์

  แน่แท้พวกท่านทั้งหลายจะได้รับความสำเร็จ“ (อาลอิมรอน:130)

          แล้วจึงถึงขั้นตอนที่สามที่ตัดสินเด็ดขาดว่าดอกเบี้ยเป็นสิ่งต้องห้ามในคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبَا لاَ يَقُوْمُوْنَ إِلاَّ كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ  ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوْا إِنَّمَا الْبَيْعُ مَثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا }

“ พวกที่กินดอกเบี้ยพวกเขาไม่อาจยืนทรงตัวอยู่ได้  นอกจากจะมีสภาพเหมือนผู้ที่ถูกชัยตอนทำร้ายเขาจากการ

กระทบกระทั่ง  ทั้งนี้ก็เพราะพวกเขากล่าวว่าการค้าขายก็เหมือนกับดอกเบี้ย, ทั้งที่อัลเลาะห์อนุมัติการค้าขาย

 และห้ามดอกเบี้ย“        (อัลบะกอเราะห์: 275)

การดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไปนี้จะเห็นได้ชัดในเรื่องฟัรดูของอิบาดะห์,  โดยพระองค์ได้เริ่มด้วย

ละหมาด, ซะกาต, ถือศีลอดและทำฮัจญ์.

3-    ตอบคำถามที่มีผู้มาถาม:

ท่านนบี(ซ.ล) ได้รับคำถามมากมายบางส่วนมาจากพวกมุชริกีน, บางส่วนมาจากพวกผู้ศรัทธา  และอีก

บางส่วนมาจากพวกชาวคัมภีร์.

          ในคัมภีร์อัลกุรอานมีอายะห์มากมายที่มีมาในรูปของคำถาม  เช่นคำดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลาที่ว่า:

{ يَسْئَلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيْهِمَا إِثْمٌ كَبِيْرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا وَيَسْئَلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفَقُوْنَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللهُ لَكُمُ اْلآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ }

“ พวกเขาจะถามท่านเกี่ยวกับสุราและการพนัน  เจ้าจงตอบเถิดว่าในทั้งสองนั้นมีโทษมากมายและมีประโยชน์

แก่มนุษย์บ้าง, แต่โทษของมันทั้งสองมีมากกว่าประโยชน์, และพวกเขาจะถามเจ้าว่าพวกเขาจะบริจาคสิ่งใด

 เจ้าจงตอบว่าสิ่งที่เหลือจากการใช้จ่าย“ (อัลบะกอเราะห์: 219)

และคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

وَيَسْئَلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْرًا }

“  พวกเขาจะถามท่านถึงเรื่องซุ้ลกอรนัยน์  เจ้าจงตอบว่าเราจะอ่านจากอัลกุรอานให้พวกท่านฟังถึงเรื่องของ

เขา“ (อัลกะห์ฟิ: 83)

และคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ يَسْئَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللهِ }

“ ผู้คนจะถามเจ้าถึงเรื่องวันกิยามะห์  เจ้าจงตอบว่าความรู้ในเรื่องวันกิยามะห์นั้นมีอยู่ที่อัลเลาะห์เท่านั้น“

( อัลอะห์ซาบ: 63)

และคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ وَيَسْئَلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّيْ وَمَا أُوْتِيْتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيْلاً }

“ และพวกเขาจะถามเจ้าถึงเรื่องวิญญาณ  เจ้าจงตอบเถิดว่าวิญญาณเป็นเรื่องขององค์อภิบาลของฉัน  และพวก

ท่านไม่ได้รับความรู้ในเรื่องของวิญญาณเว้นไว้แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น“ (อัลอิสรออ์: 85)

          และคำถามที่มีมายังท่านนบี(ซ.ล)นั้นยังมีอีกมากในช่วงเวลาต่างๆ, และอัลกุรอานได้ตอบคำถาม

เหล่านั้นทั้งหมด   ด้วยคำตอบที่ยืนยันว่าอัลกุรอานนั้นมาจากพระองค์อัลเลาะห์ตาอาลา.

4-    คำตัดสินในคดีและเหตุการณ์ต่างๆที่ประชาชนเกิดขัดแย้งกัน:

เป็นที่ทราบกันดีว่าวันคืนต่างๆนั้นเต็มไปด้วยเหตุการณ์มากมาย, และคดีความต่างๆที่ส่วนใหญ่แล้วเป็นเรื่องที่

มืดมน, อัลกุรอานถูกประทานลงมาเพื่ออธิบายถึงข้อตัดสินที่เป็นธรรม,  ตัวอย่างในเรื่องนี้ได้แก่เรื่องการ

กล่าวหาพระนางอาอิชะห์(ร.ด) ว่ามีชู้(ฮะดีษอัลอิฟกิ) ที่พวกตีสองหน้าที่มีศรัทธาอ่อนเเอได้กุเรื่องขึ้น.

อัลกุรอานจึงได้ประทานลงมามากกว่าสิบอายะห์ยืนยันว่าอาอิชะห์(ร.ด) บริสุทธิ์  โดยเริ่มจากอายะห์ที่ว่า:

{ إِنَّ الَّذِيْنَ جَاءُوْا بِالإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لاَ تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ }

“ แท้จริงพวกที่นำข่าวเท็จมานั้น  เป็นกลุ่มหนึ่งจากพวกท่าน  พวกท่านอย่าคิดว่ามันเป็นสิ่งชั่วร้ายสำหรับพวก

ท่าน  แต่มันเป็นการดีสำหรับพวกท่าน“    

ถึงคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ أُولئِكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيْمٌ }

“ เขาเหล่านั้นเป็นพวกที่บริสุทธิ์  จากสิ่งที่พวกมุนาฟิกีนกล่าวหา  พวกเขาได้รับการอภัยโทษและปัจจัยยัง

ชีพอันประเสริฐ“  ( อันนูร:  11-26)

     และมีตัวอย่างในเรื่องนี้อีก  ได้แก่เรื่องของผู้ชายที่ขโมยเสื้อเกราะแล้วนำไปฝากไว้กับอีกคนหนึ่ง,

ต่อมาเมื่อสิ่งที่ถูกขโมยไปถูกจับได้  ขโมยตัวจริงได้ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้ทำเช่นนั้น,  อัลเลาะห์ตาอาลาจึง

ได้ประทานลงมาว่า:

{ إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللهُ وَلاَ تَكُنْ لِلْخَائِنِيْنَ خَصِيْمًا }

“แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์ลงมายังเจ้าเป็นสัจธรรม  เพื่อให้เจ้าตัดสินระหว่างผู้คนตามที่อัลเลาะห์ได้

ให้เจ้าเห็นและเจ้าอย่าเป็นผู้โต้เถียงให้แก่พวกที่ทุจริต“

จนถึงคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ وَكَانَ فَضْلُ اللهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا }

“ และความโปรดปรานของอัลเลาะห์ที่มีแก่เจ้านั้นยิ่งใหญ่“   (อันนิซาอ์: 105- 113)

5-    บอกให้พวกที่มีศรัทธาทราบถึงสิ่งที่ศัตรูวางแผนใช้กลอุบายและทำร้าย.

เช่นคำดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลาที่ว่า:

{ مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يَحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ ..}

“ พวกที่เป็นยะฮูดจะบิดเบือนคำพูดให้หันเหออกไปจากที่ของมัน  และพวกเขาจะกล่าวว่าพวกเราได้ยินแล้ว

 และพวกเราก็ได้ฝ่าฝืนแล้วและจงฟังโดยที่ไม่อยู่ในวิสัยจะได้ยิน“ (อันนิซาอ์: 46)

และคำดำรัสของพระองค์ที่ว่า:

{ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ أَنَّهُمْ آمَنُوْا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ أَنْ يَتَحَاكَمُوْا إِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ أُمِرُوْا أَنْ يَكْفُرُوْا بِهِ ..}

“ เจ้าไม่ได้มองดูพวกที่อ้างว่าพวกเขาศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้าและที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้า

เจ้า  พวกเขาต้องการจะพากันไปให้ตอฆูตตัดสินทั้งที่พวกเขาถูกใช้ให้ทรยศต่อมัน“ (อันนิซาอ์: 60)

6-     ทำให้พวกผู้มีศรัทธาหันมาพิจารณาข้อผิดพลาดของพวกเขาเพื่อไม่กลับไปทำซ้ำอีก.

ตัวอย่างในเรื่องนี้ได้แก่เรื่องราวที่อัลกุรอานได้เล่าไว้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพวกผู้มีศรัทธาในสมรภูมิ

 อุฮุด, โดยที่มีบางคนฝ่าฝืนคำสั่งของท่านรอซูลุ้ลเลาะห์(ซ.ล)  จนเป็นเหตให้พวกเขาประสบกับความพ่าย

แพ้.

          อัลเลาะห์ตาอาลาตรัสว่า:

{ أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيْبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ }

“ และเมื่อมีภัยอันตรายหนึ่งประสบกับพวกท่าน  ทั้งที่พวกท่านได้ให้ประสบกับพวกเขาถึงสองเท่าของมัน

  พวกท่านก็กล่าวว่าสิ่งนี้มาจากไหนกระนั้นหรือ, จงกล่าวเถิดว่ามันมาจากตัวของพวกท่านเอง“ (อาลิอิมรอน

: 165)

          และสิ่งที่อัลกุรอานได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นจากผู้มีศรัทธาคนหนึ่งที่เขาเปิดเผยให้พวกผู้ตั้งภาคีทราบความ

ประสงค์ของท่านรอซูลุ้ลเลาะห์(ซ.ล) ที่จะเข้าพิชิตมักกะห์, คำดำรัสต่อไปนี้ของอัลเลาะห์ตาอาลาจึงได้ลง

มาว่า:

{ يَاأَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوْا لاَ تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوِّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُوْنَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ }

“ โอ้บรรดาผู้มีศรัทธาทั้งหลายพวกท่านอย่าได้คบหาศัตรูของเราและศัตรูของพวกท่านเป็นมิตรโดยให้

ความรักแก่พวกเขา“  (อัลมุมตะฮินะห์: 1)

7-    ชี้นำสู่แหล่งที่มาของอัลกุรอานว่าเป็นคำพูดของอัลเลาะห์เพียงผู้เดียว.

และอธิบายว่าอัลกุรอานเมื่อท่านอ่านตั้งแต่อายะห์แรกที่ลงมาจนถึงอายะห์สุดท้าย  ท่านจะพบว่าอัลกุรอาน

ทั้งหมดนั้นมีความสอดประสานกันอย่างมั่นคง  มีความกลมกลืนอย่างประณีต  มีสำนวนที่หนักแน่น  มีการ

ผสมผสานที่ลึกซึ้ง  และมีถ้อยคำที่ฉะฉาน.  ในขณะที่เราพบว่าสำนวนของมนุษย์ที่ปรากฏในข้อเขียนต่างๆ

ของพวกเขานั้นบางครั้งมีความแตกต่างกันในเรื่องความเข้มข้นและอ่อนแอ, และนี่ก็คือหลักฐานชัดเจนที่บ่งชี้

ว่าอัลกุรอานมาจากอัลเลาะห์.

{ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلاَفًا كَثِيْرًا }

“ และถ้าหากอัลกุรอานนั้นมาจากผู้อื่นนอกจากอัลเลาะห์แล้วพวกเขาจะพบความขัดแย้งอยู่ในอัลกุรอาน

มากมาย“ (อันนิซาอ์: 82)

8-    ทำให้จดจำอัลกุรอานได้ง่าย:

เป็นที่ชัดเจนว่าถ้าหากอัลกุรอานถูกประทานลงมาคราวเดียวทั้งหมด, ก็จะเกิดความยากลำบากกับมวลมุสลิมที่

จะจดจำและทำความเข้าใจกับอัลกุรอาน…  จึงถือว่าเป็นฮิกมะห์(ความหยั่งรู้) ของอัลเลาะห์ที่พระองค์ได้

ทยอยประทานอัลกุรอานลงมาเพื่อให้เกิดความสดวกแก่พวกเขาที่จะจดจำ  และเป็นการเตรียมความพร้อม

ให้แก่พวกเขาที่จดจำและทำความเข้าใจ.

{ وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيْلاً }

“ และอัลกุรอานนั้นเราได้แยกมันอย่างชัดเจนเพื่อเจ้าจะได้อ่านมันให้มนุษย์ฟังอย่างช้าๆ  และเราได้ทยอย

ประทานอัลกุรอานลงมา“ ( อัลอิสรออ์: 106)