Headline

4. อายะห์และซูเราะห์ของอัลกุรอาน

4 – อายะห์และซูเราะห์ของอัลกุรอาน

1-           คำว่าอายะห์  ในหลักภาษามีหลายความหมาย:

เช่น: มัวะอ์ญิซะห์(คือสิ่งท้าทายที่ผู้ถูกท้าทายไม่อาจนำมาได้)  ดังปรากฏในคำดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลา

ตรัสว่า:

{ سَلْبَنِيْإِسْرَائِيْلَكَمْآتَيْنَاهُمْمِنْآيَةٍبَيِّنَةٍ}

“จงถามวงศ์วานอิสรออีลเถิดว่ามีอายะห์มากมายเท่าไรแล้วที่เราได้นำมายังพวก  เขา“ (อัลบะกอเราะห์:

211)

หมายถึง:  มัวะอ์ญิซะห์  ที่แจ้งชัด.

และมีความหมายว่า: อะลามะห์  (คือเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์) ดังปรากฏในคำดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลา

ว่า:

{ وَقَالَلَهُمْنَبِيُّهُمْإِنَّآيَةَمُلْكِهِ... }

“ และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่าอายะห์แห่งอำนาจของเขา“  (อัลบะกอเราะห์: 248)

หมายถึง:  เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์แห่งอำนาจของเขา.

และมีความหมายว่า:  อิบเราะห์และอิเซาะห์(คืออุทาหรณ์และคำแนะนำ)  ดังปรากฏในคำดำรัสของ

อัลเลาะห์ตาอาลาว่า:

{ إِنَّفِيْذلِكََلآيَةًلَكُمْ... }

“ แท้จริงในนั้นมีอายะห์”   (อัลบะกอเราะห์: 248)

หมายถึง: เป็นอุทาหรณ์และคำแนะนำ

และมีความหมายว่า: อัมร์อะญีบ( คือเรื่องที่แปลกประหลาดหรือมหัศจรรย์)  ดังปรากฏในคำดำรัสของ

อัลเลาะห์ตาอาลาว่า:

{ وَجَعَلْنَاابْنَمَرْيَمَوَأُمَّهُآيَةً... }

“ และเราได้ให้บุตรชายของมัรยัมและมารดาของเขาเป็นอายะห์“ (อัลมุอ์มินูน: 50)

หมายถึง: เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดและมหัศจรรย์

และมีความหมายว่า: อัลบุรฮานและอัดดะลีล( คือหลักฐานเด็ดขาดและหลักฐานทั่วไป)  ดังปรากฏในคำ

ดำรัสของอัลเลาะห์ตาอาลาว่า:

{ وَمِنْآيَاتِهِخَلْقُالسَّمَاوَاتِوَاْلأَرْضِوَاخْتِلاَفُأَلْسِنَتِكُمْوَأَلْوَانِكُمْ}

“ และหนึ่งจากอายะห์ของพระองค์คือการสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดินและการที่พวกท่านมีภาษาและสีผิว

แตกต่างกัน“ (อัรรูม: 22)

หมายถึง: หลักฐานแห่งเดชานุภาพของพระองค์คือการสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน.

2- ความหมายของคำว่าอายะห์อัลกุรอานคือ: กลุ่มตัวอักษร,  หรือกลุ่มคำที่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดซึ่ง

บรรจุอยู่ในซูเราะห์หนึ่งซูเราะห์ใดของอัลกุรอาน.

3- การรู้จักอายะห์แรกและอายะห์สุดท้ายของอัลกุรอานนั้นอาศัยการอ้างอิงสิ่งที่ซอฮาบะห์จดจำมาจาก

ท่านนบี(ซ.ล), และการเรียบเรียงอายะห์เหล่านี้ไว้ในซูเราะห์ต่างๆก็อาศัยการอ้างอิงดังกล่าวด้วย

เช่นเดียวกัน.

ประชาชาติอิสลามมีมติเป็นเอกฉันท์(อิจมาอ์)ว่าการเรียบเรียงอายะห์อัลกุรอานตามรูปแบบที่เราเห็นอยู่ใน

เล่มอัลกุรอานในปัจจุบันนี้นั้นถือเป็นข้อยุติ(เตากีฟ) มาจากท่านนบี(ซ.ล) ไม่ใช่เป็นเรื่องของความเห็นและ

ไม่ใช่เป็นเรื่องของการวินิจฉัย.    ญิบรีลได้นำหลายอายะห์หรืออายะห์หนึ่งมาให้ท่านรอซูลุ้ลเลาะห์และจะ

บอกท่านนบีให้ทราบถึงลำดับของทุกอายะห์ที่อยู่ในซูเราะห์นั้นๆ. หลังจากนั้นท่านนบีก็จะอ่านอายะห์เหล่านั้น

ให้ซอฮาบะห์ของท่านฟังและใช้ซอฮาบะห์ที่ทำหน้าที่บันทึกให้บันทึก    อายะห์นั้นๆในลำดับที่ท่านกำหนด

ให้แก่พวกเขา.

4-จำนวนอายะห์ของอัลกุรอานมี  6220  อายะห์โดยประมาณ.

5-ประโยชน์ของการรู้จักอายะห์อัลกุรอาน: ทำให้การหยุดอ่านที่หัว   อายะห์นั้นสวยงาม  ท่านนบี(ซ.ล)

เมื่อท่านอ่านอัลกุรอาน– ส่วนใหญ่แล้ว-ท่านจะอ่านเป็นท่อนๆคืออ่านครั้งละอายะห์ ครั้งละอายะห์

คือท่านจะอ่าน:

“ บิสมิ้ลลาฮิรเราะฮ์มานิ้รร่อฮีม“  แล้วท่านจะหยุด  และเริ่มอ่าน“ อั้ลฮัมดุลิ้ลลาฮิร็อบบิ้ลอาละมีน“  แล้ว

หยุด  และท่านจะอ่านอย่างนี้เป็นส่วนใหญ่ในการอ่านอัลกุรอานของท่าน.

6-ส่วนซูเราะห์อัลกุรอาน  นั้นคือ: กลุ่มของอายะห์อัลกุรอานที่เป็นเอกเทศมีจุดเริ่มต้นและมีจุดสุดท้าย, 

คำว่าซูเราะห์มีรากคำมาจากคำว่า    ซูริ้ลมะดีนะห์  (กำแพงเมือง) เพราะต่างก็มีส่วนที่คล้ายกันคือ

ซูเราะห์อัลกุรอานล้อมอายะห์ต่างๆไว้ภายในเช่นเดียวกับกำแพงเมืองก็ล้อมสิ่งที่อยู่ด้านในไว้.

จำนวนซูเราะห์ของอัลกุรอาน  มีหนึ่งร้อยสิบสี่ซูเราะห์

   7- ซูเราะห์อัลกุรอานแบ่งเป็นสี่แผนกคือ: ติวาล, มิอีน, มะซานีย์, และมุฟัซซอล

            สำหรับซูเราะห์ติวาลได้แก่: ซูเราะห์อัลบะกอเราะห์, อาลิอิมรอน, อันนิซาอ์, อัลมาอิดะห์, อัลอัน

อาม, อัลอะอ์รอฟ, และอัตเตาบะห์.

            ซูเราะห์มิอีนได้แก่: ซูเราะห์ที่มีอายะห์เกินกว่าหนึ่งร้อยอายะห์  เช่นซูเราะห์อันนะฮ์ลิ, และซูเราะห์

ยูซุฟ… เป็นต้น.

            ซูเราะห์มะซานีย์:  คือซูเราะห์ที่มีจำนวนอายะห์รองจากซูเราะห์มิอีนเช่นซูเราะห์อัลฮัจย์,

และซูเราะห์อัลฟุรกอน..

            ซูเราะห์  มุฟัซซอล:  คือซูเราะห์ที่มีจุดเด่นอยู่ที่เป็นอายะห์สั้น, เช่นซูเราะห์ที่อยู่ท้ายๆของอัลกุรอาน

เช่น  ซูเราะห์อัลญุมอะห์,  ซูเราะห์อัลฮาเกาะห์   และซูเราะห์อัดดุฮา.

7-  การแบ่งอัลกุรอานเป็นซูเราะห์มีประโยชน์หลายประการเช่น:

-  ทำให้จดจำอัลกุรอานได้ง่าย  และทำให้ผู้อ่านอยากศึกษา, เพราะถ้าหากอัลกุรอานมีซูเราะห์เดียวก็จะเกิด

ความยากลำบากในการจดจำและทำให้เหนื่อยยากในการทำความเข้าใจ.

- ซูเราะห์จะเป็นเหมือนหัวข้อที่บ่งชี้ถึงเนื้อหาของเรื่องราวที่บรรจุอยู่ภายในซูเราะห์นั้น, เพราะแต่ละซูเราะห์จะ

มีเรื่องเด่นๆที่ซูเราะห์นั้นพูดถึงและให้รายละเอียดมากกว่าอย่างอื่น.

-  เป็นเครื่องบ่งชี้ว่าความยาวของซูเราะห์ไม่ใช่เงื่อนไขของการเป็นมัวะอ์ญิซะห์,  ความจริงนั้นแต่ละซูเราะห์

เป็นมัวะอ์ญิซะห์  แม้จะเป็นซูเราะห์ที่สั้นที่สุดเช่น    ซูเราะห์อัลเกาซัร  ก็ตาม.

            ตามทรรศนะที่มีน้ำหนักน่าเชื่อถือ(รอญิฮ์) นั้นถือว่าการเรียบเรียงซูเราะห์อัลกุรอานได้ข้อยุติมาจาก

ท่านนบี(ซ.ล) (เตากีฟ)  หมายความว่าจะไม่มีซูเราะห์ใดถูกจัดลำดับนอกจากต้องเป็นคำสั่งของท่านนบี

 (ซ.ล) เท่านั้น.