Headline

2.ตำราต่างๆ ในวิชา อุลูมุ้ลกุรอาน

2 –ตำราต่างๆ ในวิชา อุลูมุ้ลกุรอาน

ซอฮาบะห์ในยุคของท่านนบี ไม่มีความจำเป็นต้องอาศัยตำราในวิชา อุลูมุ้ลกุรอาน เพราะพวกเขารู้วิชานี้ดี

, สิ่งใดที่พวกเขาไม่รู้  ก็จะไปถามท่านนบี (ซ.ล)

ต่อมาในยุคศตวรรษที่สองของปีฮิจเราะห์, นักวิชาการเริ่มบันทึกและเรียบเรียง

วิชาการในแขนงต่างๆ,  บางคนเริ่มเขียนวิชาตัฟซีร อัลกุรอาน คนกลุ่มนี้ได้แก่ :

ยะซีด  บิน ฮารูน อัซซุละมีย์   เสียชีวิตในปี  ฮ.ศ. 117  

ชัวะอ์บะห์ บิน ฮัจญาจ  เสียชีวิตปี  ฮ.ศ.  160

วะเกียะอ์ บิน ญัรรอฮ์  เสียชีวิตปี  ฮ.ศ.  197

            หลังจากนั้นก็มี มุฮำหมัด บิน ญะรีร อัตตอบะรีย์  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 310เป็นบุคคลที่ได้รับการยก

ย่องให้เป็น ผู้อาวุโสของนักบรรยายความหมายอัลกุรอาน (ชัยคุ้ล มุฟัซซิรีน)  เขาได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ

 ( ญาเมียะอ์ อัลบะยาน ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน)  ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือที่มีความกว้างขวาง และเหนือกว่า

หนังสือตัฟซีรทั้งหลาย,  หลังจากนั้นนักวิชาการก็ได้เริ่มเขียนเรื่องต่างๆ ในวิชาอุลูมุ้ลกุรอาน นอกจาก

 วิชาตัฟซีร.

            อะลี  บิน มะดีนีย์  – อาจารย์ของอิหม่ามบุคอรี – เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 234  ได้เรียบเรียงหนังสือขึ้นเล่ม

หนึ่งในเรื่อง สาเหตุของประทานบางอายะห์อัลกุรอาน (อัซบาบุ้ลนุซูล).

            อะบูอุบัยด์ : กอซิม บิน ซัลลาม เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 224  ได้เรียบเรียงหนังสือเล่มหนึ่งในเรื่อง  (อันนา

ซิควั้ลมันซูค) อายะห์ที่มายกเลิก และอายะห์ที่ถูกยกเลิก  และหนังสืออีกเล่มหนึ่งในเรื่อง การอ่านแบบ

ต่างๆ (อัลกิรออาต).

            อิหม่าม อิบนุ กุตัยบะห์  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 276  ได้เรียบเรียงหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ  มุชกิ้ล อัลกุรอาน.

            ที่กล่าวมานี้เป็นนักวิชาการในศตวรรษที่สามของปีฮิจเราะห์, ต่อมาก็เป็นนักวิชาการในศตวรรษที่

สี่ของปีฮิจเราะห์ พวกเขาก็ได้เข้ามารับทำหน้าที่ต่อไป.

มุฮำหมัด บิน คอลัฟ บิน มัรซุบาน  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 309  ได้เรียบเรียงหนังสือของเขาชื่อ (อัลฮาวีย์ ฟี อุลูมิ้ล

กุรอาน)

อะบูบักร์  มุฮำหมัด บิน กอซิม อัลอันบารีย์   เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 328  ได้เรียบเรียงหนังสือของเขาชื่อ (อุลูมุ้ล

กุรอาน)

อะบูบักร์ อัซซิญิซตานีย์ เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 330  ได้เรียบเรียงหนังสือของเขาชื่อ (ฆอรีบุ้ลกุรอาน)

            หลังจากนั้นก็มีการเรียบเรียงตำราทยอยออกมาอยู่เรื่อยๆ :

            อะบูบักร์ อัลบากิลานีย์  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 402ได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ (เอียะอ์  ญาซ อัลกุรอาน).

            อะลี บินอิบรอฮีม บิน สะอีด อัลเฮาฟีย์  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 430  ได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ (เอียะอ์

รอบุ้ลกุรอาน)

            อัลอิซซุ บิน อับดุสสลาม – ที่ได้รับฉายาว่า ซุลตอน อุละมาอ์ (ผู้นำของนักวิชาการ)  เสียชีวิตปี

 ฮ.ศ. 660ได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ (มะญาซุ้ลกุรอาน)

อิหม่าม อิบนุ้ลกอยยิม  เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 751  ได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ (อักซามุ้ลกุรอาน)

ตำราเหล่านี้ผู้เรียบเรียงทุกคนได้นำเสนอแขนงหนึ่งที่เจาะจงแน่นอน จากวิชาการอุลูมุ้ลกุรอาน และได้

นำเสนอหัวข้อหนึ่งจากหัวข้อต่างๆ ของอุลูมุ้ลกุรอานที่มีอยู่มากมาย.

หลังจากนักวิชาการเหล่านี้แล้วก็ได้มี อิหม่ามบัดรุดดีน อัซซัรกะชีย์ เสียชีวิต  ปีฮ.ศ. 794  ได้เรียบเรียง

หนังสือชุดหนึ่ง ที่ประมวลวิชาต่างๆ ของอุลูมุ้ลกุรอานไว้ด้วยกันชื่อ (อัลบุรฮาน ฟี อุลูมิ้ลกุรอาน)

  หนังสือชุดนี้มีสี่เล่ม ครอบคลุมเนื้อหาต่างๆ ของอุลูมุ้ลกุรอาน รวมสิบบท.

หลังจากนั้นก็ได้มี  อิหม่าม ญ่าลาลุดดีน อัซซุยูตีย์ เสียชีวิตปี     ฮ.ศ. 911ได้เรียบเรียงหนังสือที่แพร่หลาย

มากเล่มหนึ่ง เป็นหนังสือที่รวบรวมข้อเขียนส่วนใหญ่ของนักเรียบเรียงที่อยู่ในยุคก่อนหน้าเขาที่ได้เขียน

ไว้ในวิชาอุลูมุ้ลกุรอาน และได้ตั้งชื่อหนังสือเล่มนั้นว่า (อัลอิตกอน ฟี อุลูมิ้ลกุรอาน)  หนังสือเล่มนี้ถือ

เป็นหนังสืออ้างอิงที่สำคัญในวิชา อุลูมุ้ลกุรอาน,  แต่ถูกตำหนิว่ามีบางทรรศนะที่ดออีฟอยู่ในหนังสือเล่ม

นี้.

            สำหรับยุคใหม่มีตำราในวิชาอุลูมุ้ลกุรอาน ถูกเรียบเรียงขึ้นเป็นจำนวนมาก อาทิเช่น :

            (เอียะอ์ญาซุ้ลกุรอาน)  ของอัลมัรฮูม มุสตอฟา ซอดิก อัรรอฟิอีย์  เป็นหนังสือที่จัดว่าอยู่ในขั้นดี

ในเรื่องนี้.

            (ตัรญุมะห์ มะอานี อัลกุรอาน) ของอิหม่ามอักบัร เชคมุฮำหมัด มุสตอฟา อัลมะรอฆีย์ – รอฮิ

มะฮุ้ลลอฮ์.

            (มันฮัจ อัลฟุรกอน ฟี อุลูมิ้ลกุรอาน) ของอัลมัรฮูม เชคมุฮำหมัด อะลี สะลามะห์.

            (อัลบะยาน ฟี มะบาฮิซ มิน อุลูมิ้ลกุรอาน)  ของอัลมัรฮูม เชค อับดุลวะฮ์ฮาบ อับดุลมะญีด  ฆอซ

ลาน.

            (มะบาฮิซ อุลูมิ้ล กุรอาน)  ของอาจารย์ มันนาอ์ อัลกอตตอน.

ส่วนหนังสือที่ครอบคลุมมากที่สุด ดีเยี่ยมที่สุด มีสำนวนที่ลื่นไหล มีโวหารที่ลึกซึ้งที่สุด  และตอบโต้ข้อ

เคลือบแคลงสงสัยที่พวกมีหัวใจเจ็บป่วยโหมกระพือขึ้นเกี่ยวกับคัมภีร์อัลกุรอาน ได้มากที่สุดคือหนังสือ

 (มะนาหิลุ้ลอิรฟาน ฟี อุลูมิ้ลกุรอาน) ของอาจารย์ เชคมุฮำหมัด อับดุลอะซีม อัซซัรกอนีย์ – รอฮิ

มะฮุ้ลลอฮ์.

หนังสือเล่มนี้มีสิบบท  ที่เกี่ยวข้องกับการรับใช้อัลกุรอาน และรับใช้วิชาการแขนงต่างๆ ที่สัมพันธ์กับอัล

กุรอาน, ด้วยแนวทางที่จะเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่มีความรู้ดีอยู่แล้ว และเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่เริ่มต้นศึกษา

ด้วยเช่นเดียวกัน.  ความจริงยังมีตำราอีกมากมายซึ่งลำบากที่จะนำมากล่าวได้อย่างครบถ้วน, ที่เจ้าของได้

เรียบเรียงขึ้นเพื่อรับใช้คัมภีร์ของอัลเลาะห์ – ผู้ทรงยิ่งใหญ่และเกรียงไกร – และเพื่อบรรยายเนื้อหาที่

คัมภีร์ของอัลเลาะห์มีอยู่  ทั้งข้อชี้นำต่างๆ ที่ยิ่งใหญ่  ระเบียบปฏิบัติอันสูงส่ง  และข้อบัญญัติต่างๆที่มั่นคง

  และข้อชี้แนะที่ดีเลิศ.

            ในที่สุดแล้วเราสามารถจะกล่าวได้ว่า : ไม่มีคัมภีร์เล่มใดและจะไม่มีเป็นอันขาดที่นักวิชาการที่มี

ใจบริสุทธิ์ได้ทุ่มเทความพยายามลงไปเพื่อรับใช้คัมภีร์นั้น เหมือนคัมภีร์อัลกุรอาน ขออัลเลาะห์ตอบแทน

ความดีแก่พวกเขาทุกคน.